…η βροχή
Αγαπημένο μου ημερολόγιο…
Πάντα αφερέγγυα με τα δικά μου…
Συνεπής στις υποσχέσεις για τους άλλους…
Είπα θα γράφω μια φορά τη μέρα και
κύλησαν στο αυλάκι μου τόσες που έχασα το μέτρημα…
Μέρες γεμάτες λέξεις κι ούτε μια στο χαρτί
αλλά επιτέλους πλησιάζει το νερό….
Μπορεί και να βρέξει σήμερα…
Που είναι άραγε η εκείνες οι μέρες της βροχής …ανοράκ ομπρέλα και γαλότσες …βρεγμένα ρούχα που θα πετάξεις μπαίνοντας στο σπίτι…
κι ύστερα βροχή και σήμερα …να μη μπορείς να ξεμυτίσεις τραγούδια κι άλλες τόσες υποθέσεις που να γυρίζεις ……………
…που να γυρίζεις …τι αποφασίζεις…
Που είναι εκείνες οι μικρές ανθρώπινες αδυναμίες
Έλεος με τις ασκήσεις ετοιμότητας για κάθε πιθανή έξοδο
από το ευρώ, το σπίτι, τη σχέση μας
Κοπιαστικά όλα τα καινούργια κεφαλαία
Περιμένω τα Χριστούγεννα …όσο ποτέ ξανά κι όσο τίποτε άλλο…
Χριστούγεννα με υπέροχα ψέματα λαμπερές υποσχέσεις και γενναία τάματα…
Θα σε πάω στο φεγγάρι μωρό μου κι άλλα τέτοια δαπανηρά
που δεν θα συμβούν παρά μονάχα στην παραζάλη της προσμονής……….
Αγαπημένο μου ημερολόγιο…
Οι μέρες τρέχουν πιο γρήγορα από τους ανέμους …
Αλλά μ αρέσει ο Γκανάς στη μουσική της Ρεμπούτσικα…
η Πρωτοψάλτη που ακροβατεί στο σφύριγμα του ανέμου…
οι φίλοι κάνουν καλό στην υγεία
Υπάρχουν μέρες ζοφερές μέρες ωραίες και μέρες επικίνδυνες …μέρες ζοφερές που φέρνουν τραγωδίες και αβυσσαλέα πάθη μέρες ωραίες που μια αγάπη κουρνιάζει στην αγκαλιάς σου χωρίς να υπόσχεται τίποτε θεαματικό …και μέρες επικίνδυνες.
Εις το όνομα του πατρός Ανδρέα και του υιού Γεωργίου και του αγίου πνεύματος Λοβέρδου αμήν…θεέ μου σχώρα με αλλά στο πλαίσιο των αλλαγών των περικοπών και των διαρθρωτικών όλα τα σύμβολα κι οι προσευχές μου αλλάζουν θέση και μένω μετέωρη στο φανάρι να καρτερώ το θαύμα …ένα ταξί κι ένα δικηγόρο για να με υποστηρίξει …έναν δικαστή να με δικάσει στην ανάγκη κι ένα απορριμματοφόρο να σηκώσει τα βαριά …
Άσχετα θέματα όλα αυτά μεταξύ τους αλλά από προχθές έχω κάτι επαφές με το αστυνομικό τμήμα της περιοχής μου…οι αναγωγές και οι συνειρμοί δικαιολογημένοι πιστεύω!!! Τίποτε το αξιοσημείωτο, κάτι θεωρήσεις για το γνήσιο της υπογραφής … θέλω να χαρίσω κάτι ακόμη στο υπουργείο οικονομικών…τέλος πάντως πάω προχθές …κι είναι οι ένστολοι πολύ αποφασισμένοι…Πριν ακόμη μπω μέσα μου κάνουν έλεγχο - δυστυχώς όχι σωματικό - και διακρίνω στο βλέμμα μια υποψία πως μπορεί και να μην έχω πάει γι αυτό που λεω, μια υπογραφή δηλαδή κι ένα χαρτόσημο …ίσως πάω για να ανατινάξω 5 ορόφους με το καλησπέρα σας …
Μ αφήνουν και μπαίνω μέσα …Είναι ένα παλικαράκι κι ακούει Τσαλίκη… η ατμόσφαιρα γιορτινή μονάχα που το παλικαράκι κοιτάζει την εξουσιοδότηση …με κοιτάζει καλά καλά … «να τη συμπληρώσεις σωστά και να ξανάρθεις»… μου λεει, λεω να τα πάρω τώρα στο κρανίο με την οικειότητα ή να χαρώ …ας χαρώ καλύτερα και ψάχνω το λάθος .
Ασυμπλήρωτο το όνομα μητέρας, κενό του πατέρα πήγα στον ψυχίατρο ξαναπιάσαμε το ψυχολογικό μου δράμα οι γονείς μου δούλευαν συνέχεια δεν τους έβλεπα ποτέ μεγάλωσα με τη γιαγιά μου αυτή αναγνωρίζω δεν μπορώ να βάζω το όνομα της όμως στις υπεύθυνες δηλώσεις…
Τρεις ώρες μου πήρε διαδρομή στο παρελθόν καιρός να τους συγχωρέσεις μου είπε ο ψι …μα δεν μου κάνανε κάτι …δεν τους μισώ απλά χω απωθήσει το δεσμό….
Με τα πολλά ξαναπάω στο τμήμα χθες …Κυρία, με τον αέρα μου, συμπληρωμένα τα στοιχεία και μάνα και πατέρας το μπατσάκι ακούει Βίσση και παίρνει κατάθεση από έναν ηλικιωμένο με παραπέμπει δε σ έναν πιο νεαρό που θα κάνει τη δουλειά στο όρθιο …έναν πάγκο κάτω από χρυσό εικόνισμα του Χριστού και δίπλα στο κρατητήριο…
Ο Χριστός πάνω δεξιά η σιδερένια πόρτα…τη βλέπω και τρομάζω μέσα από το κάγκελο ξεπροβάλει το κεφαλάκι ενός νεαρού μαύρου…σε μαύρο φόντο … Εγώ νόμιζα πως δεν είμαι ρατσίστρια κι όμως εκεί μέσα διαπίστωσα πως μπορεί και να είμαι, άσε που προσγειώθηκα άξαφνα στον πλανήτη γη ζουν και παραβάτες ανάμεσα μας, σπάραξε η καρδιά μου που τον είδα εκεί μέσα με τα χεράκια του στα κάγκελα…είσαι ανόητη είπε γκουρού των φανατικών της απόλαυσης η ζωή Γκίζα δεν είναι ένα ατέλειωτο πάρτι ….
…χωρίς τραγούδια…
Υπάρχουν και δυο τις εκατό πιθανότητες να μην …να μη χρεοκοπήσουμε…το χει επιβεβαιώσει και ο γλυκός μου ο Σοιμπλε …πρέπει να προετοιμαζόμαστε για όλα τα ενδεχόμενα …
Να σηκωθώ να τρέξω μα κατά που να κάνω τώρα, που είναι η ζωή μου πλέον ένα ενδεχόμενο ανοιχτό…
Αυτά ονειρεύτηκα εγώ κι αυτά κουβέντιαζα με τους θεούς μου… νεράιδες και αγγέλους της νιότης μου … πως όταν θα καβατζάρω την ηλικία της παραγωγικότητας της ωριμότητας και των εμπειριών θα είμαι ένα ενδεχόμενο?
Αν ήξερε η κακομοίρα η γιαγιά μου τι με περιμένει θα επέμενε άραγε τόσο στο κεφάλαιο πειθαρχία…και τις εξαγγελίες έτσι θα γίνεις άνθρωπος !!!
Τι άνθρωπος καημένη γιαγιά…. εγώ έπρεπε τώρα να μαι υπεράνθρωπος για να μπορώ να ανταποκριθώ στα καλέσματα του καιρού μου…Πασόκ καιρός …της προετοιμασίας…κολασμένοι οι επόμενοι μήνες το πε κι ο Ευάγγελος…
Έστειλα τη Γκιζάκι στο σχολείο με κανώ …μια ομπρέλα θαλάσσης και ένα μεγάλο σωσίβιο…Επίσης ξηρά τροφή για τρεις μέρες και μια σφυρίχτρα ….δυσανασχέτησε εννοείται, άλλα όταν άκουσε πως τα ίδια θα έκανε και η Πάττυ … «σε λυπάμαι …μου είπε …την Πάττυ την ξεπέρασα αλλά θέλω να σου κάνω το κέφι γιατί έχεις πολλά προβλήματα και δεν θέλω να σε επιβαρύνω »!
Μαζί μου έχω πια, μια καμπάνα, μια πίτσα με 12 κομμάτια και αυτό το ακουστικό βαρηκοΐας από το τηλεμάρκετιγκ …Θέλω να είμαι έτοιμη…Ξέρω εγώ τι εννοεί αυτός όταν λεει όλα τα ενδεχόμενα ?
Μια πλημμύρα ένα χαλάζι ένα τσουνάμι να μας βρει θέλω να είμαι περισσότερο έτοιμη κι από έτοιμη!!!
Δυστυχώς κόντρα σε όλα αυτά που λέγονται πως η κρίση μας φέρνει πιο κοντά και αναπτύσσεται η κοινωνική αλληλέγγυοι δεν αισθάνομαι τίποτε τέτοιο δηλαδή συμπόνια για το συνάνθρωπο κι όλοι στην ίδια μοίρα είμαστε …Κολοκύθια εμένα δεν με νοιάζει η μοίρα η δικιά μου από μόνη της …με νοιάζει η μοίρα μου σε σχέση με τη μοίρα των άλλων…και στο φινάλε γιατί των άλλων να είναι καλύτερη από τη δικιά μου!!!
Όπως όλοι έτσι κι εμείς λεει η Ντόλυ ας συσπειρωθούμε και τα λοιπά και τα λοιπά…. Μάντολες προσωπικά έχω περάσει απέναντι δεν χωνεύω κανέναν και κυρίως πιστεύω πως αυτό που συμβαίνει ….συμβαίνει περισσότερο σε μένα και λιγότερο στους άλλους οπότε οι άλλοι να πάνε στο διάολο και σκοτίστηκα με τα δράματα των αλλονών …
εγώ θα θελα τώρα μια γκομενοθύελα αντ αυτού δέχομαι θύελλα αντιδράσεων σε κάθε επίπεδο και δυστυχώς δεν είμαι η Άννα Διαμαντοπούλου να χω αποθέματα υπομονής…
φθινόπωρο
Αγαπημένο μου ημερολόγιο… όταν όλα λειτουργούν εις βάρος μου σκέφτομαι τα Χριστούγεννα …Είναι πολύ νωρίς ακόμη το ξέρω …αλλά φοβάμαι μήπως και δεν τα προλάβω…Μήπως τα ενtaxi ο Big Vanzel σε καμιά καινούργια εισφορά και τα χάσω μέσα από τα χέρια μου…Ποια χρονιά ήταν άραγε?…σίγουρα κάποια χρονιά της μεγάλης ευημερίας, όπως λένε …αυτής της επίπλαστης ευημερίας, όπως υπογραμμίζουν και μου φαίνεται πάρα σαχλό να συμβαίνει τόσο προκλητικά εκ των υστέρων…
εκ των υστέρων συμπεράσματα και ενοχικά δάνεια!!! Γιατί όλοι αυτοί οι σοφοί δεν με προειδοποίησαν νωρίτερα???
…δεν ήξεραν πως έρχεται το τσουνάμι κατά πάνω μου να βάλω τις παντόφλες μου τουλάχιστον στην άκρη? Κι αν δεν το ήξεραν γιατί λέγονται ακόμη σοφοί κι όχι κοινοί θνητοί όπως εγώ?
Αγαπημένο μου ημερολόγιο γεννήθηκα με ενοχικό σύνδρομο…πράγμα που σημαίνει πως χρεώνομαι πολύ εύκολα τα κρίματα του κόσμου αυτού …Μαζί με τα κρίματα και τα χρήματα …αλλά τι νόημα έχουν τα χρήματα αν δεν μπορείς να χαρείς μαζί τους…
Ποια χρονιά ήταν άραγε? 17 Νοεμβρίου του πόσο? αντίκρισα στο κέντρο της Αθήνας στολισμένες βιτρίνες Αγιοβασιλάκια και χιόνια στο καμπαναριό …επιτέλους είπε η βασίλισσα του Πικερμίου θα γίνουμε Ευρωπαίες θα γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα ένα μήνα πριν…Με τον καιρό αρχίσαμε να γιορτάζουμε από το ηρωικό «Όχι» και μετά… με αποκορύφωμα το στολισμό Χριστουγεννιάτικου δέντρου ανήμερα το Δεκαπενταύγουστο!
Φέτος έχουμε αργήσει απελπιστικά πολύ κι όλα εξακολουθούν να λειτουργούν εις βάρος μου!!! Ο χρόνος το χρήμα ακόμη κι οι αστρολογικές προβλέψεις!
Σαν ψέμα δεν είναι μερικά πράγματα?…Την περασμένη εβδομάδα έφυγε ο Κοεμτζής της παραγγελιάς σήμερα το μεσημέρι στο νεκροταφείο των γλυκών νερών αποχαιρετισμός στον σκηνοθέτη Παύλο Τασιο … που έγραψε κιόλας το κορυφαίο για τη φωνή του Παπακωνσταντινου σε μουσική Χατζηνάσιου
Αν είσαι μάγκας πάρε με
στα ίσια και με μία
χάρε το παραδέχομαι
δεν έχω ψυχραιμία.
Σκέφτομαι γερμανικά… τώρα τελευταία άρχισα σεμινάρια γερμανικής σκέψης …ουδεμία σχέση με τη γερμανική γλώσσα…. όπως και με τη γαλλική κουλτούρα που αναμένω να αποκτήσω σύντομα μετά το κάλεσμα του πρωθυπουργού μας σε γάλλους ειδικούς παρατηρητές!!!
οι ντουλάπες…
Αγαπημένο μου ημερολόγιο …κάποτε οι ντουλάπες φύλαγαν τα «καλά» μας ρούχα…Επίσημα ενδύματα και ξεχωριστά υφάσματα …όλα φροντισμένα, ξεχωριστά … κάπως απομακρυσμένα από τα καθημερινά, τα «δεύτερα», τα «λιγότερο καλά» για τη δουλειά, τα ψώνια τις οικιακές εργασίες κι ότι τέλος πάντων δε απαιτούσε ιδιαίτερη επισημότητα! Τα καλά μας προοριζόταν για την ιδιαίτερη περίσταση …Το θέατρο, την εκκλησία, ένα δείπνο σε ακριβό εστιατόριο…ένα ραντεβού με τον αγαπημένο ….
Με τον καιρό η καθημερινότητα απέκτησε βαρύτητα …για ποιο λόγο να περιμένει κανείς να φορέσει ένα μεταξωτό ύφασμα σε μια επίσημη εμφάνιση αφού οι «επίσημες» είναι ολο και λιγότερες…Έτσι το να τρως πατάκια σε μια παράσταση ή να πηγαίνεις στο γραφείο με σαγιονάρες δεν είναι καθόλου παράλογο…Με τούτα και με κείνα οι ώρες έχασαν το χαρακτήρα τους και τα ψώνια τη σημαντικότητα τους!
Αγαπημένο μου ημερολόγιο …Θα έλεγα πως οι βουλευτές μας, υπουργοί και πρωθυπουργοί τιμούν τα ενδύματα τους ακόμη …δηλαδή δεν τους έχουμε δει μέχρι στιγμής –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων – με τσόκαρο στα έδρανα ή μπικουτί στο περιστύλιο!…Μέχρι χθες … ημέρα ψήφισης ενός ακόμη εμπνευσμένου φόρου! Ήταν όλοι εκεί … με τα καθημερινά τους σαν άνθρωποι στο σπίτι τους, μια οποιαδήποτε μέρα από αυτές που χτυπάει το κουδούνι και μαζεύονται καμιά εικοσαριά φίλοι σου και πλακώνεστε σε μπύρες και τσιγάρα πειράγματα και χαβαλέ …μια ευχάριστη παρέα για τη συμπαράσταση ενός ολόκληρου έθνους !!!
Αγαπημένο μου ημερολόγιο …φοβάμαι …Φοβάμαι πως τελικά είμαι πολύ συντηρητικός άνθρωπος!!!
μεσημέρι
Αγαπημένο μου ημερολόγιο
Ο υπουργός των οικονομικών μας αισθάνεται αισιόδοξος …εγώ γιατί νιώθω τρομερή ατονία? Είδα στον ύπνο μου πως με κούρευε η βασίλισσα του Πικερμίου και ταράχτηκα!!! Πάρα πολύ χάλια τ α μαλλιά μου χώρια που η Ντόλυ είπε πως το κούρεμα σημαίνει απώλεια δύναμης!!! Ο γκουρού των φανατικών της απόλαυσης συμπλήρωσε πως μπορεί και να συνεπάγεται την απώλεια εθνικής κυριαρχίας!!!
Ποτέ άλλοτε η προσωπική μου ζωή δεν επηρέαζε τόσο το πολιτικό και οικονομικό γίγνεσθαι!!! Ποια είμαι τέλος πάντων?
Σήμερα…
Αγαπημένο μου ημερολόγιο αποφάσισα να τρωω ένα μήλο την ημέρα και να σου γράφω τουλάχιστον μια φορά την ημέρα όπως άλλοτε τότε που ζύγιζα 45 κιλά και πίστευα πως όταν μεγαλώσω η ζωή μου θα είναι θάλασσα με πεύκα …
Παλιά πολύ παλιά …
Αγαπημένο μου ημερολόγιο …διαπιστώνω πως τα ημερολόγια κάνουν μεγάλη επιτυχία τελευταία! Αν σκεφτώ πως η Γκιζάκι διάβασε τουλάχιστον 5 βιβλία με τον τίτλο «το Ημερολόγιο του Σπασίκλα» για να προχωρήσει στο «Ημερολόγιο της Ξενέρωτης»…
Να ταν η ζήλια ψώρα … ναι ε ναι λοιπόν το παραδέχομαι …Ζηλεύω πεθαίνω από ζήλια για όλα τα υπέροχα πράγματα που συμβαίνουν στους άλλους αλλά δεν συμβαίνουν σε μένα!!!
Με τη σύμφωνη γνώμη κοινού και κριτικών αποφάσισα να πω όχι σε έναν καταριανό που μου προξενεύουν για πολλοστή φορά και να ζήσω την κατάρα μου στην Ελλάδα …Ι LOVE GR …Αγαπώ την Ελλάδα κι όσο μεγαλώνω την αγαπώ περισσότερο με τα ελλείμματα τις αδυναμίες της και κυρίως τα χρέη της …που κατά τη γνώμη μου είναι μεταφυσικά και διόλου Παγκαλικά …
Αγαπημένο μου ημερολόγιο…Ίσως πρέπει να γίνω πιο προσωπική …Σήμερα ξύπνησα με μια πελώρια λαχτάρα να χορέψω…δηλαδή να πάω σε μια ντισκοτεκ και να χαοθώ κάτω από μια ντισκόμπαλα μέχρι να λιώσω και να λιποθυμήσω στην αγκαλιά του ιδανικού που θα με πάρει και θα με σηκώσει με την καλή έννοια και θα με γδύσει όταν πρέπει…Πότε πρέπει …Είναι ένα ζήτημα …Πρεπει να το σκεφτώ καλύτερα αλλά έχω να σκεφτώ κι αν θα πληρώσω την εισφορά αλληλεγγύης…
AΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΌΓΙΟ…